Η πιπίλα που με κυνηγάει τον τελευταίο καιρό είναι …
(tada)
η αλλαγή.
Για να δούμε λοιπόν τι ακριβώς είναι η αλλαγή.
Πάντα το starting point ήταν είναι και θα είναι το κλασσικό define: change (ναι αυτό δεν έχει αλλάξει :p)
make different; cause a transformation;
an event that occurs when something passes from one state or phase to another;
become different in essence; losing one’s original nature;
Οοοκ…
Αυτό το losing one’s original nature μου φαίνεται αρκετά κοντά στο όλο concept της αλλαγής.
Έλα όμως που δεν είναι ποτέ τόσο απλά τα πράγματα… Ειδικά όταν μιλάς για ανθρώπους…
Πότε αλλάζει ένας άνθρωπος;
Η μάλλον τι ακριβώς είναι αυτό που αλλάζει σε έναν άνθρωπο;
Η προσωπική μου άποψη ή οποία είναι αποτέλεσμα χρόνων έρευνας, στην οποία δεν συμμετείχα αλλά ούτε έχω καμία πληροφορία σχετικά με τυχόν πορίσματα που μπορεί να προέκυψαν, είναι η εξής:
Ο άθρουμπας ντεν αλλάζει μπρε :p
Ότι καταφέρεις να μαζέψεις μέχρι να βγεις από το στάδιο της εφηβείας (το οποίο για μερικούς κρατάει μέχρι τα 40-50)… αυτό είσαι.
Μπορείς να αλλάξεις ρούχα, μαλιά, συμπεριφορά, τρόπο ομιλίας, να φιλτράρεις όλο και περισσότερα από αυτά που λες για να ταιριάζουν με τη “νέα” αλλαγμένη σου περσόνα αλλά αυτό που πραγματικά σκεφτεσαι, θέλεις και είσαι δεν αλλάζει που να κοπανιέσαι.
Αυτό που αλλάζει είναι ο τρόπος που ενεργείς όχι ο τρόπος που σκέφτεσαι. Αλλάζει ανάλογα με την περίσταση για να ταιριάζει με το φόντο μέχρι που μια μέρα ξυπνάς και βλέπεις ότι όχι μόνο ταιριάζεις με το φόντο αλλά είσαι πια το φόντο. Και τότε αποφασίζεις να ξάνα “αλλάξεις” κτλ κτλ yada yada yada…
Δοντ γκετ μι ρογκ
Σίγουρα προσθέτεις και μαζεύεις πράγματα κάθε μέρα και κάθε στιγμή… Το εσωτερικό frogramming όμως παραμένει το ίδιο. (btw πόσο γαμάτα είναι τα καινούρια themes του gmail? 
).
Ιν αδερ γουορντς είσαι το ίδιο άτομο που ήσουν back then in essence.
Τι ακριβώς αλλάζει λοιπόν;
Το τι δείχνουμε προς τα έξω.
Γενικά η λέξη αλλαγή φαντάζει κενή και ψεύτικη.
Όχι μόνο γιατί χρησιμοποιείται συνεχώς από πολιτικούς (τους οποίους αγαπώ και λατρεύω απέραντα) αλλά γιατί στην πραγματικότητα δεν υποδηλώνει τίποτα.
Κοιτάζοντας γύρω μου βλέπω ανθρώπους που μοιάζουν διαφορετικοί με το τι ήταν πριν το όποιο συμβάν πυροδότησε την όποια αλλαγή. Και όμως βλέπεις και ξέρεις ότι deep down θέλουν να παραμείνουν όπως ήταν γιατί αυτό είναι που νιώθουν ως φυσιολογικό.
Διασπάται λοιπόν η έννοια της αλλαγής…
1) Εξέλιξη (πράγματα που προσθέτεις στον εαυτό σου).
2) Φθορά-Αλλοτρίωση (πράγματα που κάνεις ότι δεν υπάρχουν πια).
Αυτό ακριβώς αλλάζει.
Το περιτύλιγμα.
Δηλαδή τίποτα απολύτως.
Σταματήστε λοιπόν με τις αλλαγές και λοιπές new age παπαριές.
“Από χώμα και από λάσπη μας έπλασε ο θεός οικοδόμος οικοδόμος ήτανε και αυτός.”
Just be your fucking self.
Some will accept you.
Some will reject you.
Some simply wont give a shit.
But you know that you will be accepted by the one person that matters.
Your same old self 
Φυσικά όλα αυτά είναι υπεκφυγές και μαλακίες.
Στην πραγματικότητα ο λόγος που διαβάζεις αυτό το κείμενο αυτή τη στιγμή είναι επειδή βαριέμαι αφόρητα στη δουλειά αλλά πρέπει να ακούγεται ο ήχος των πλήκτρων για δοθεί η εντύπωση ότι στην πραγματικότητα δουλεύω.
Some people never change :p
Υ.Γ. Whatever happened to pure organization, το avant garde/plan b and Μήνας;
Υ.Γ.2 Εννοείται ότι θα ακολουθήσει ποστάκι όπου υποστηρίζω ακριβώς το αντίθετο απλά δεν έχω χρόνο right now. Remember though Everyone changes every second of every minute of every hour of every day… xD
